नदी कधी थांबत नाही,
पाषाण, खडक, वळणं पार करत
ती सतत पुढेच वाहत राहते.
ती शिकवते
“जीवन म्हणजे प्रवाह,
स्थिर राहिलो तर साचून कुजशील,
पण वाहत राहिलास तर नव्यासाठी खुलं राहशील.”
प्रत्येक थेंब घेऊन ती चालते,
डोंगरावरून पठारावर, खेड्यांमधून गावांपर्यंत
जिथे जाते तिथे जीवनाची तहान भागवते.
हीच तर खरी आरोग्याची देणगी
वाहणाऱ्या पाण्यासारखं शरीरही शुद्ध होतं,
मन स्वच्छ होतं, आत्मा निर्मळ होतो.
ध्यानसुद्धा हाच गूढ संदेश देतं.
श्वासावर लक्ष ठेव,
विचार वाहू दे पाण्याच्या प्रवाहासारखे,
त्यांना थांबवू नकोस,
फक्त पाहत राहा, मुक्त होत राहा.
हळूहळू मन हलकं होतं,
आणि जीवन प्रवाही सुखाने भरतं.
नदी आपल्याला शिकवते
आडथळ्यांवर आपटूनही ती मार्ग शोधते,
तसंच आपणही अडचणींवर न अडकता पुढे सरकायचं.
कारण प्रवाह म्हणजेच प्रगती,
आणि थांबणं म्हणजे पराभव.
म्हणून रोज काही क्षण ध्यानकरा,
नदीसारखे मन पुढे जात आहे अशी अनुभूती घ्या.
शरीर शुद्ध होईल, विचार पारदर्शक होतील,
आणि जीवन अखंड नवचैतन्याने उजळेल.